Tuesday, December 7, 2010

ಹೇಳಲೇನು ಸಾಧ್ಯ



ನೆನಪುಗಳು ಸ್ಮೃತಿ ಪರದೆಯ ಮೇಲೆ ಬರೆದ ಚಿತ್ರಗಳಂತೆ. ಗೈಗೆಟುಕದ ಪರದೆಯ ಚಿತ್ರ ಅಳಿಸುವುದಾದರು ಹೇಗೆ? ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಹೇಗೆ ಬಿಡಿಸಿ ಇದ ಹೇಳಲಿ. ಹೇಳಬೇಕೆಂದಿರುವ ನೂರು ಮಾತು ತುಟಿಯಂಚ ದಾಟಲೊಪ್ಪವು. ಹೇಳದೆಯೇ ಇವನ್ನ ಕೇಳುವೆಯಾ? ಈತರ ಮೌನಿಯಗಿರುವೆ ಯಾಕೆ?


ನಮ್ಮ ಕಥೆಯೇಕೆ ಅಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಉಳಿಯಿತು? ಅಂತರ ಹೇಗೆ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಯಿತು? ಇಬ್ಬರ ಹೃದಯದಲ್ಲೂ ಮಡುಗಟ್ಟಿರುವ ಅಪರಿಚಿತ ನೋವಿನ ಪರಿ ತಿಳಿಯದಾಗಿದೆ. ಇದು ಕಡಿಮೆಯಾಗಲೊಪ್ಪುವುದೇ? ಬರಿ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು.. ಯಾರೆನು ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯ !


ಜೀವನದ ಅದಾವುದೊ ತಿರುವಿನಲ್ಲಿ ಒಂಟಿತನ ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಕೇಳಿ ಪಡೆದೆವೆ? ಯಾರಲ್ಲಿರಲು ಸಾಧ್ಯ ಉತ್ತರ. ಭಗ್ನ ಘಳಿಗೆಯಗಳ ಸುಳಿಯಲ್ಲೇಕೆ ಇಂದಿನ ಘಳಿಗೆ ಸಿಲುಕಿದೆ? ಸದಾ ನಿನ್ನ ಬಳಿ ಇರಬೇಕೆಂಬ ನನ್ನ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಉಸಿರಲ್ಲೇ ಬೆರೆತ್ತಿದ್ದರೂ, ಅಂತರ ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂತು?


ನಿನ್ನ ಸಂಧಿಸಿ ಹೀಗೆ ಇಂದು, ನೆನಪಾಗುತ್ತಿವೆ ಹಳೆ ಕ್ಷಣಗಳು. ಕಣ್ಣಿನಿಂದ ನೀರ ಬಿಂದು ಚೆಲ್ಲುತ್ತಿವೆ ಏಕೆ? ಹನಿ ನೀರಿಗೇನು ಹೇಳಲು ಸಾದ್ಯ. ನೀ ನನ್ನ ನೋಡಿದ ಬಗೆಯಿಂದ ಏಕೊ ಏನೋ ಹೃದಯದಲ್ಲೊಂದು ಆಶಾಭಾವನೆ..ನಿನ್ನಿಂದ ಪ್ರೀತಿ ಪಡೆಯಲು ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ. ಹುಚ್ಚು ಹೃದಯಕ್ಕೇನು ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯ.


ಜೀವನದ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟೊಂದು ದೂರ ಕ್ರಮಿಸಿದ್ದೇವೆ.. ಹಿಂತಿರುಗಿ ನೊಡುತಲೀಗ ಮನಸಿನ ತುಮುಲಗಳ, ತಿಳಿಯದಾಗಿದೆ ಹೇಗಾಯ್ತು ಇಷ್ಟೊಂದು ಅಂತರ. ನಾನೇನು ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯ.


ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟವಾಗುವ ಹಿಂದಿ ಚಲನಚಿತ್ರ ಗೀತೆಯೊಂದರ ಪ್ರೇರಿತ ಸಾಲುಗಳು.

ಸಾಧ್ಯಯವಾದಲ್ಲಿ ಗೀತೆ ಯವುದೆಂದು ಊಹಿಸಿ.. :)


-ಶ್ರವಣ

Monday, October 25, 2010

ನೆನಪು


ನಿನ್ನ ನೆನಪು..

ಯಾಕೊ ಎನೊ ಇತ್ತೀಚ್ಚೆಗೆ ಬರೊದು ತುಂಬಾ ಕಮ್ಮಿಯಾಗಿದೆ, ಕೆಲವು ಸಂದರ್ಭಗಳನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ.


ನಿನ್ನ ನೆನಪು ಬರುತ್ತೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಮಾತ್ರ. ಯಾವಾಗ ಗೊತ್ತೇ?


ಬಾಲ್ಕನಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಾಗ ಸಣ್ಣಗೆ ಬೀಸೋ ಗಾಳಿ ಮುಖಕ್ಕೆ ಕಚಗುಳಿ ಇಟ್ಟಾಗ ಮಾತ್ರ. ಅದರ ಯಾವುದೊ ಒಂದು ತರಂಗದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಧ್ವನಿ ಕೇಳಿದಂತಾದಾಗ ಮಾತ್ರ. ಬರಿ ಸಂಜೆಯಷ್ಟೆ ಅಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತೆನಾದ್ದರಿಂದ ನಿನ್ನ ನೆನಪು ಹೊತ್ತಿಗಷ್ಟೆ.


ಬೆಳಗ್ಗೆ ಎದ್ದು ಕನ್ನಡಿ ನೋಡಿದಾಗ ನನ್ನ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಬಿಂಬ ಕಂಡಂತಾಗುತ್ತದೆ, ನಿನ್ನ ಕಂಗಳ ನೆನಪಾಗುತ್ತೆ ; ನಾನೇನು ಇಡೀ ದಿನ ಕನ್ನಡಿ ಮುಂದಿರುತ್ತೆನೆಯೆ?!


ಕೂದಲು ಬಾಚಬೇಕಾದರೆ ಮಾತ್ರ ನನ್ನ ಕೊದಲಲೊಳಗೆ ಕೈಯಾಡಿಸುತ್ತ ಇದ್ದೆಯಲ್ಲ ನೆನಪು ನುಗ್ಗಿ ಬರುತ್ತೆ. ನಾ ನಿನ್ನ ಬಳಿ ಬಂದರೆ ಸಾಕು ನನ್ನ ಕೂದಲಿಗೆ ಹಾಕಿರೊ ಕ್ಲಿಪ್ ತೆಗೆಯುತ್ತಿದ್ದೆಯಲ್ಲ ಅದೇನು ದ್ವೇಷವಿತ್ತು ನಿನಗದರೆ ಮೇಲೆ?

ಪ್ರತಿ ಬಾರಿ ಕೂದಲು ಕತ್ತಿರಿಸಲೆಂದು ಮನಸು ಮಾಡಿದಾಗಲ್ಲೆಲ್ಲ ನಿನಗಿದ್ದ ಉದ್ದ ಜಡೆ ವ್ಯಾಮೊಹ ನೆನೆದು ಕೈಚೆಲ್ಲುತ್ತೇನೆ.


ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಬರೊ ಯವುದೊ ಪರಿಮಳ ನಿನ್ನ ನೆನಪ ಹೊತ್ತು ತರುತ್ತೆ, ನನ್ನ ಕೈ ಹಿಡಿಯಲು ನೆಪ ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದ ನಿನ್ನ ತುಂಟಾಟಗಳ ನೆನಪ ತರುತ್ತೆ ; ನಾನಾಗೆ ನಿನ್ನ ನೆನಪು ಮಾಡಿದಲ್ಲಪ್ಪ.


ಒಂದು ಕಪ್ ಬೆಚ್ಚಗಿನ ಹಾಲು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು, ಹಬೆಯಾಡಿಸುತ್ತಾ ಕುಡಿಯಬೇಕಾದರೆ, ಅಂದು ನಿನ್ನ ನೊಟಕ್ಕೆ ಗಾಬರಿಗೊಂಡು, ಮೈಮೆಲ್ಲೆಲ್ಲ ಹಾಲು ಚೆಲ್ಲಿ ಅವಾಂತರ ಮಾಡಿದ್ದು ನೆನಪಾಗಿ ನಗೆಯುಕ್ಕಿ ಬರುತ್ತೆ.


ಕೈಗೆ ಮೆಹಂದಿ ಹಚ್ಚುಲು ಕುಳಿತರೆ. ನೀನು ನನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲದು ಕೆಡು ಬಣ್ಣಕ್ಕೆ ತಿರುಗೊವಾಗ ಹುಬ್ಬೆರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಕ್ಷಣ ನೆನಪಾಗುತ್ತೆ. ಹಾಗೇನು ನಾನು ಯವಾಗಲು ಮೆಹಂದಿ ಹಚ್ಚುತ್ತೇನೆಯೆ?!


ಮುಖಕ್ಕೆ ನೀರು ಚಿಮ್ಮಿಸುವಾಗ, ಅಂದು ಎನೋ ಹೇಳಲೆಂದು ಹೊಗಿ ನೀನು ಬರಿಯೆ ಸುಮ್ಮನಾಗಿ, ಕಣ್ಣು ಮಿಟಿಕಿಸಿ ನನ್ನ ಮುಖಕ್ಕೆ ನೀರು ಚಿಮ್ಮಿಸಿದೆಯಲ್ಲಾ ಬರಿ ಅದೇ ನೆನಪು. ಮೌನವಾಗೆ ಪ್ರೀತಿಯ ಮೂರು ಪದಗಳ ನನಗಾಗಿ ಉಸುರಿದ್ದೆಯಲ್ಲ ನೀರ ಹನಿಗಳ ಮೂಲಕ !


ಮೊಬೈಲ್ ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಂಡಾಗ ನಿನ್ನುಸಿರು ಕೇಳುತ್ತಾ, ನನ್ನುಸಿರು ಬೆರೆಸುತ್ತ ಕಳೆದ ಕ್ಷಣಗಳ ನೆನಪಾಗುತ್ತೆ.


ಹೀಗೆ ಕೆಲವು ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ನಿನ್ನ ನೆನಪು ಕಾಡುತ್ತೆ. ಹಾನ್ ಇನ್ನು ಒಂದು ಬಾಕಿಯಾಯಿತ್ತಲ್ಲಾ. ಪ್ರತಿಸಲ ಗಾಳಿಯನ್ನು ನನ್ನ ಮೈ ತುಂಬುತ್ತೇನಲ್ಲಾ ಆಗ ಮಾತ್ರ ಅದರಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ನೆನಪೆ ತುಂಬಿ ಬರುತ್ತೆ. ಅಷ್ಟೆ... ನಾನೇನು ದಿನಾ ಉಸಿರಾಡುತ್ತೇ..ನೆ....ಯೇ.... ?!!!